#SüleymanCeran'ın editörlüğünde yazar, akademisyen, aktivistlerin kalemlerinden uç seri şeklinde hazırlanan eserin ikincisi #GazzeninHafızasıKızılKapıSembol eserini #okudumbitti.
Eserdeki yazi başlıklarına bir bakalım,
Çadır: Mültecinin Sessiz Direnişi /Ahmet Emin Dağ
Merkava /Aydın Ünal
Gazze /Ayşegül Genç
Defineye Malik Viranalar Var /Berat Demirci
Kırmızı Üçgen /Bülent Gökgöz
Enkaz /Demet Tezcan
Sniper /Ercan Yıldırım
Doğum /Fadia Malhis
İlaç / Faten Alhila
Gazze’ye Bakan Objektifler /Gökhan Özcan
Duvar /Gülden Sönmez
Gazze'de Zaman /Günay Bulut
İnsanlığın Onur Savaşı:Gazze /Halis Aydemir
Boş Tencere /Hamdi Nalbant
Gazze'de un:Hayatla Ölüm Arasında /Hülya Şekerci
Miftahu’l-Avde : Dönüşüm Anahtarı /İbrahim Demirci
Haniyye'nin Tebessümü / Kemal Öztürk
Yaşayan Şehitlerin Tebessüm Ettiği Tahtlar /Kenan Alpay
Müzakere Masası /Mahmoud Al-Rantisi
Gazze Savaşı'nda al Jazeeara Televizyonu /Metin Mutanoğlu
Gazze Direnişinin Sırrı :Kur'an Merkezli Nesil /Muharrem Güneş
Diken ve Karanfil /Murat Ayar
Rüzgârın Dokuduğu Nakış: Özgürlüğün Gölgesi /Murat Koç
Bir Çiçek Gibi Dirildikçe Gazze /Mustafa Uçurum
Gazlı Bez: Kapanamayan Yaralar /Münire Daniş
Haritadaki Son Kale /Nehir Aydın Gökduman
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
The gorge/ derin vadi / film tavsiyeleri
the gorge (2025)
`scott derrickson`'ın `korku–gerilim damarını bu kez bilimkurgu` `ve ilişki metaforuyla birleştirdiği`, ilk bakışta “`iki sniper + gizem `"gibi duran ama altını kazıdıkça yalnızlık, kontrol ve insanın bilinmeyene bakma cesareti üzerine kurulu bir film.
başrolde `miles teller` ve `anya taylor-joy` var. ikisi de birbirine yaklaşırken fazla dramatik oynamıyor, tam tersine susarak kuruyorlar bağı. yan tarafta sigourney weaver gibi bir ağırlık olunca, hikâye ister istemez “`bu iş sandığımızdan büyük`” hissini erkenden veriyor.
hikâye basit başlıyor:
dünyadan izole edilmiş devasa bir uçurum.
iki karşı kule.
iki görevli.
tek talimat: aşağıdan gelen şeyi durdurmak.
ne olduğu söylenmiyor.
zaten film de bunu aceleye getirmiyor.
ilk yarı neredeyse meditasyon gibi ilerliyor.
bekleyiş, nöbet, rutinin insanı kemirmesi.
karakterler birbirleriyle yazıyla, işaretle, müzikle temas etmeye başlıyor.
mesafe duruyor ama yalnızlık azalıyor.
ve bu noktada film şunu fısıldıyor:
asıl uçurum aşağıda değil, iki insanın arasında.
ikinci yarıda iş kararıyor.
gizem açılıyor ama rahatlatmıyor.
aşağıdaki şey “`canavar`” diye etiketlenip geçilecek bir şey değil;
daha çok bastırılmış korkuların, unutulmuş günahların ve kontrol takıntısının vücut bulmuş hâli.
film aksiyona geçtiğinde bile derdi aksiyon değil.
hayatta kalma sahneleri var ama alt metinde sürekli şu dönüyor:
Bobby Cummins
YouTube da "Murderer, one punch killer, sniper & gangster on how it feels to kill" adinda bir video izlerken eski londra gangsteri Bobby Cummins in bu cümlesi beni düşündürdü
You have to see ugliness, to appreciate beauty.
Güzelliği takdir edebilmek için çirkinliği görmek gerekir.
Not
Sabah borsa çalışıyorum.
Alman radyosunda "The Snıper" melodisi fısıldıyordu.🤣🤣
Yarın hesabın sahibi sevgili Orhan ile Eyüp 'te buluşacağız.
Bir kağıt fısıldayacağım ona...
İki yıl içinde istediği hayata kavuşacak...
