Gözleri kapalıyken gördüklerini önemsemektense ayna tarafından büyülenmişti.Oysa iki ayna üst üste kapandığında, ışıksızlıktan yok olan görüntünün yerini hiçbir biçimde yok olmayan zihinin almasi gerekiyordu.Sonuç olarak, insan , maddeye hak ettiğinden fazla değer verdiği sürece mutsuz olacaktı.
Laplace Markisi'nin sözünü hatırlıyorum: Bilmediklerimiz, bilemeyeceğimiz kadar çok...Tanrı'nın hala tanrıtanımaz bir anarşist olduğunu düşünüyorum.Ve insanın da çamurdan üretilmiş bir maymun olduğunu.İkisi bir araya gelince mutlu bir son beklemek zor.