Sueda
@snylmz
Çok karanlık bir cümlede durmuş gibiyiz...
“Quia multum amavit”
Yorgunum
Yorgunum, uykuyla dinlenemeyecek kadar yorgun. Zihnim durmuyor. Düşüncelerim gülün dikenleri gibi, hareket ettiğim anda kafama batıyorlar. Bir hiçliğin içinde kayboluyorum. Yine de bir yol bulmaya çalışıyor ayaklarım. Oradan oraya koşuşturan bedenim, son umut kırıntılarıyla diz çöküyor. Zihnimde bulutlar yetiştiriyorum, yağmurlarıyla yıkanıyorum. Uyuyorum, uyanıyorum. Gerçeği ve düşü ayırt edemez hale geliyorum. Bekliyorum hâlâ...