soelr.
@soelr
2 okur puanı
Mayıs 2026 tarihinde katıldı
"gelecek, ebedi bir yanilgiydi. iki kardesten uzaklasma istegim tum anilarimdan daha gucluydu. yaqub’un ozenli planlari da en az omar’in cilginca tutkulari kadar zararliydi. kaybetme hissi bana yalnizca olenleri cagristiriyordu. halim. annem. simdi dusunuyorum da: ben kesinlikle yaqub’un oglu degildim..
.. ve belki o da bundan suphe ediyordu. halim’in sevkle istedigi seyi, iki kardes basarmisti: ikisinin de cocugu yoktu. bazı arzularimiz yalnizca baskalari tarafindan gerceklestirilir. kâbuslarimiz ise tamamen bize ait. o sira, beyhude yere, baska satirlar karalamayi denedim. zira sozcukler, olumu ve unutulusu bekler gibiydi.
sonradan kucuk bir kivilcim cakip zamanin dort bir yana savurdugu olaylari tekrar hatirlama arzumuzu ateslemek uzere gomulu halde bekliyorlardi. ve unutmamizi saglayan zaman onlarin suc ortagiydi ayni zamanda. halim, bir defasinda, 'hislerimizi daha sahici sozcuklere donusturen sey sadece zamandir' demisti.”
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
10/10
1 saatte okudu
·Okunma: 02 Şubat 2026 00:00
·2026 3. kitabı
“bir yasamin varoldugunu, hepimizin gozleri onunde gerceklestigini hissetmeyi ve onu yasamayi istiyorduk. ve yasadik.
ve bazen, yasadigimizi ispatlayabilmek icin olduk.”
"..bunun yerine size baska, dogrudan dogruya ivan fyodorovic'e ait son derece ilginc, cok ozel, ufak bir hikaye anlatacagim. bes gun ya var ya yok, kendisi burada hanimlarin cogunlugu olusturdugu bir toplulukta, bir tartisma esnasında cok ciddi olarak, dunyada insanları hemcinslerini sevmek icin zorlayan bir gucun, insanligin ille de sevilecegine iliskin bir yasanin bulunmadigini ileri surmus. yeryuzunde sevginin varligini doga yasalarina degil, sirf insanlarin ruh olmezligine olan inanclarina baglamis. ivan fyodorovic parantez icinde, doga yasasinin da bu oldugunu soylemis; insanoglunda ruhun olmezligine iliskin inanc yok edilse, yalniz sevgi degil, yeryuzunde hayatin devami icin butun canli guc de soner gidermis. ote yandan, ahlaksizlik kavrami kalkacak, her sey, hatta yamyamlik bile dogal sayilacakmis. daha da ileri gitmis: ne tanriya, ne de olmezlige inanan herkes icin -mesela bizler gibi- dogadaki ahlak yasasi hemen eski din yasasinin tam tersine bir bicim almaliymis. insanlar icin kotuluge kadar giden her turlu bencil davranis sakincasiz goruldukten baska, en gerekli, en uygun, neredeyse en soylu bir kurtulus caresi sayilmaliymis. bu tur paradokslar ve gariplikler kumkumasi sevimli ivan fyodorovic'imizin sozu nerelere goturebilecegini, daha dogrusu goturmek niyetinde oldugunu tahmin edebilirsiniz beyler.
... -sana bir itirafta bulunmak zorundayim, diye basladi ivan. ben insanin yakinlarini sevmesinin nasil mumkun oldugunu oldum olasi anlayamadim. bence, ozellikle yakinlar sevilmez de uzaklarimiz sevilir. nasil olduysa, bir yerde "merhametli yohan" (bir ermistir bu) ile ilgili bir hikaye okumustum: bir gun ermisin kapisini fakirin biri calmis; ac, usumus bir halde isinacak bir kose istemis, ermis onu kendi yatagina almis, kotu bir hastaliktan cerahatlenmis, pis
