İLGİ DUYDUĞUNUZ ALANA GÖRE ÖNERİLER.
İlgili Alanlar: Psikoloji, mitoloji, botanik, felsefe, dil ve kökenleri, müzik, sanat tarihi, gastronomi, edebiyat.
1. PSİKOLOJİ
📚 Kitap
İnsanın Anlam Arayışı – Viktor E. Frankl (Toplama kampı deneyimlerinden doğan, varoluşçu psikoterapinin temel taşı.)
Hafifçe Bir Silkinsek? – Engin Geçtan (Türkiye’nin en değerli psikiyatristlerinden, insan ilişkileri ve çağın getirdiği yabancılaşma üzerine.)
Düşünme, Hızlı ve Yavaş – Daniel Kahneman (Zihnimizin kararları nasıl aldığını ve bilişsel yanılsamaları anlatan Nobel ödüllü başyapıt.)
🎬 Film
Shutter Island (Zindan Adası) – Yön: Martin Scorsese (Algı, travma ve savunma mekanizmaları üzerine kusursuz bir psikolojik gerilim.)
Memento (Akıl Defteri) – Yön: Christopher Nolan (Anterograd amnezi [yakın hafıza kaybı] ve kimlik inşasını ters kronolojiyle işleyen bir yapıt.)
Persona – Yön: Ingmar Bergman (İnsan ruhunun maskelerini [persona] ve kimlik çözülmesini anlatan sinema klasiği.)
🎙️ Podcast
Merdiven Altı Terapi – Deniz Dülgeroğlu
Anlam Arayışı – Umut Ateş
Hidden Brain – Shankar Vedantam (NPR) (İngilizce; insan davranışlarının arkasındaki bilinçaltı kalıpları inceliyor.)
📄 Makale / Akademik Eser
"Grup Psikolojisi ve Ego Analizi" – Sigmund Freud
"Kitlelerin Psikolojisi" – Gustave Le Bon (Kitle davranışlarını anlamak için temel metin.)
"The Magical Number Seven, Plus or Minus Two" – George A. Miller (İnsan hafızasının sınırlarını belirleyen, bilişsel psikolojinin en ünlü makalelerinden biri.)
"İyi bir filozof olabilmek için tek bir şeye ihtiyacımız vardır: Çocukların sahip olduğu o saf merak duygusunu asla kaybetmemek."
Büyüdükçe dünyaya, gökyüzüne, her gün yürüdüğümüz yollara öyle bir alışıyoruz ki... Hayret etmeyi, soru sormayı unutuyoruz. Sofie'nin Dünyası bize aslında her gün bir mucizenin içinde yaşadığımızı hatırlatan muhteşem bir rehber. Şuraya harika bir hatırlatma bırakalım: "Kim olduğunu bilmiyorsan, dünyayı bilmenin ne anlamı var?" 📚✨
Reklam
Türkiye'de en çok yarım bırakılan 8 kitap.
1.Tutunamayanlar – Oğuz Atay
2.Suç ve Ceza – Fyodor Dostoyevski
3.1984 – George Orwell
4.Milena'ya Mektuplar – Franz Kafka
5.Sofie'nin Dünyası – Jostein Gaarder
6.Sineklerin Tanrısı – William Golding
7.Böyle Söyledi Zerdüşt – Friedrich
8.Yüzyıllık Yalnızlık – Gabriel García Márquez
Kassandra... Ölümüne yaklaştığında hissettikleri. Yanlış anlaşılmaktan korkmaması. Konuşmak yerine gülmesi. Ağzın dille uyuşukluğuna kendince portre çizmesi.
Uyuyan Adam'daki aylak... Yani baş karakter yine. Aylak diyorum bak, sersem değil!
Bitmeyen Kavga'daki doktor... Onu hepsinden daha da çaresiz görmüştüm. Hiçte öyle görünmüyordu aslında daha doğrusu öyle görünmemek istiyordu.
Acımak'taki öğretmen... Suçluluk hissi, vicdan azabı ama normalinden biraz daha gerçekçi.
Robert Charles Wilson'un Eksen kitabında geçen deneydeki ilk numune olan çocuk... Çiçeğe benzetmişti ölümünü. Sakuraydı yaşamı. Biliyordu gerçeği. Unutmak istemedi.
Candida'nın peşinden koştuğu, Madam... Aslında onu doğru düzgün sevmiyordu Candida, kitabın sonlarında evlenmek istemediğini de yazmıştı yazar. Candida hissetmek istiyordu yalnızca ve Madam o hissin ulaşılmazlığıydı bir nevi.
Atlas Vazgeçti'deki Jim ve Fransisco...Kalıplardan sıkıldım, maskemi çıkardım derken başkasını takarken buldum kendimde. Francisco ise ulaşmıştı başında o hayal tutkusuna yani Jim gibi değildi.
Günübirlik Hayatlar'daki hemşire...Hikayesi aklımda kalmadı ama okurken sevdiğimi hatırlıyorum.
Bir Kadının 24 Saat'indeki baş karakter... Aptal değildi, yaptıkları aptallıkla tanımlanamaz. Güvendiği sandığı da değildi ki. O esasen biliyor gibiydi bilinçliyken umursamadı bunu, hisleri karşısında durmak istemedi.
Hyunam-Dong Kitabevi'ndeki Minjun... (İncelememden)Karakter analizlerine, sahne sahne çözümlemelere düşkünlüğümden kendisine yakın bulduğumu kendimi söyleyebilirim. "Anlatmam zaten duymazlar" kafasında gibi göründüğünü de düşünmüyorum, başlardaki suskunluğunu normal hâline yoruyorum. Bir yerde " Sistem aynıyken nazik birkaç kişinin birbirine yardım etmesinin ne manası var diyorsun, değil mi? O da doğru.
Sofie'nin Dünyası'nı roman zannedip satın almıştım çocukken. Felsefe ile tanıştım böylece. Aşırı ağır gelmişti doğallıkla. Yine de bitirmiştim. Romanları hep öyle sanmıştım uzun süre. :)
Reklam
Reklam