"Bu şimdiye kadar yaptığım şeylerden çok çok daha iyi bir şey ve ben şimdiye kadar bildiğim en huzurlu yerden çok daha derin bir huzur içinde dinleneceğim son yere gidiyorum"
- Son-
Adalet böylesine iki ucu keskin bir bıçak olmak zorunda mı?
Bir seferde altmış kişinin ölüme gönderilişini artık olağan bir şeymiş gibi karşılayan insanlara; giyotinin önüne gidenler için keder duymayan, onların hüzünlü ruhlarının hikâyelerini dile getirmeyenlere; bu şehrin içinde yaşanan ölüm kalım öfkesine sadece gece uykularında ara verenlerin olduğu sokaklara ağırbaşlı bir tavırla bakıp, daha aydınlık caddeler bulmak umuduyla Seine Nehri'nin öbür tarafına geçti...
Hiçbir tarzım yok. Hatta sadece tarzım da değil, hiçbir yeteneğim olmadığını da kabul ederim. Bunu böylece bilin. Dahası hiçbir yeteneği de umursamıyorum. Donakalmış gibiyim artık.