Ey sessizliğin sahibi, kelamın kendisi.
Koca kainatı kelimelerinle yarattın da,
Bir "adalet" sözcüğü mü ağır geldi diline?
Göğün yücesinden bakarken olup bitene,
Nasıl sabredebildin kendine?
Durdum, yeniden başladım ve yine durdum.
Bir uçurumun eşiğinde sallanır gibi,
Düşmekle uçmak arasında asılı kaldım.
Kim bilir hangi tarafım gerçek, hangi tarafım yalan?
Göğe savrulan bir yaprak, yere çakılan bir taş.
