yaşamak, kendi boyutlarına karşı körleşmektir.
Her insan kendinin bir şey önereceği ânı bekler, ne önerdiği önemli değildir, bir sesi vardır ya, o yeter.
Fikirlerin birbirinin yerine geçebildiğini kabullenmemekte ısrar edilince, kan akar. Kesin kararların altından bir hançer yükselir; alevli gözler cinayet habercisidir.
Dinden uzaklaştığında bile insan dine tâbi kalır; bütün çabasıyla Tanrı benzerleri yaratır, sonra da benimser bunları ateşlilikle.
Adler'in ekolüne çok saygı duyuyorum ama bu kitapta daha doğrusu cinsellik ve eşcinsellik bağlamında yer yer ekolünü bize yutturmaya çalıştığı gibi bir izlenime kapıldım.
