me
@solinvictus0
yalnızlık, odak noktası belirlenemeyen bir ağrı gibi yayılır bedene, geçmişin tüm acıları, toplu iğne başı gibi bir noktaya saplanır.
Reklam
gün boyu kullanıla kullanıla yorgun düşmüş sözcükler, suskun denize doğru sessizce, usul usul sürükleniyor.
özgürlük, bir çığlıkla değil, hüzünle doğacak.
bilirsiniz, kendini üzerinde çoktandır hiçbir bitkinin yetişmediği bir toprak gibi hissetmeyi…
Reklam