duygularınla mesafen arttıkça kendin olmaktan uzaklaşırsın. bazen bir durup düşünmek, nefes alıp ne hissettiğini bulması, anlaması gerek insanın. yoksa çıkarsın insanlıktan. yoksa duygular bir dere gibi akıp gider, sen de bir balık gibi hissizce yaşarsın içinde. o zaman da her şey beklenir insandan.
içimde bir şey saçmalıyor. evet, bunu başka türlü ifade edemem. içsel bir ahengin yerini bir diğerinin alacağı şeklindeki tuhaf bir duygu bu. hiç sizin başınıza gelmez mi böylesi? içinizde yeniden düzenlemeler olduğunu hissedersiniz ama bunun doğasını tarif etmeyi başaramazsınız. hem zihinsel hem de uzamsal bir şeydir bu. tıpkı taşınma gibi.