Süleyman Öncül
@solymanvs
67 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Gücüm de öfkeye yetecek denli artmıştı. Alev almış bir yangını söndürür gibi içimdeki sevgiyi tek kıvılcım kalmayana dek söndürdüm. Ah, neden karşıma çıktı? Kendi gibi olmayanlara yaklaşmak, onlarca bir oyun olmalı. Ahırlarında bir de böyle değişik, yabancı hayvan bulunsun istediler!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Biz kendi payımıza düşeni yaptık. Ektiğimiz yerlerde biçmek isteyen yoksa bunda suç bizim mi? Meyvesi çamura düşüyor diye ağaca mı kızılır? Kendi kendime çok kez "Boşuna çabalıyorsun" dedim, ama yine de görevimi yapmaktan geri kalmadım.
Yazgıyla oynadık, o da bizimle aynı şeyi yaptı. Onun eliyle tahtlara yükseldik, onun eliyle avuç açacak kadar alçaldık. Ateşli bir buhurdanı savurur gibi bizi elinde savurdu, biz de yandık, alev saçtık ve ateşimiz söndü kül oldu. Mutluluğun ya da mutsuzluğun sözünü etmiyoruz artık.
Duruşundaki sessizlik savaş alanının sessizliğiydi. Tutku ve sevgi bu insanda fırtınalar koparmış olmalıydı. Duyu çöküntülerinin üstünde zekası, yıkık saraylarda yaşayan bir aladoğanın gözü gibi ışıldıyordu.
İçimizdeki Tanrı, önünde açılan sonsuzluk yolundan yürümek için duracak da bir solucanın kenara çekilmesini bekleyecek, ha? Hayır! İsteyip istemediğinizi soran yok size! Sizin istemeye gönlünüz yok, köleler, barbarlar! Sizi akıllandırmaya özenmek de boş! Ah, tutuşturun meşalemi, gidip çiçekli topraktaki yaban otları ateşe vereyim! Verin bir dinamit de yakayım, hantal odunları yeryüzünden kaldırayım!