Süleyman Öncül
@solymanvs
67 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Ne zaman bir çocuğa baksam, onun ne aşağılık ve ahlak bozucu bir boyunduruğun altına gireceğini düşünürüm. Sonra kendi kendime derim ki: O da bizim gibi acı çekecek, o da bizim gibi insan arayacak, o da bizim gibi güzeli ve doğruyu soruşturacak, o da bizim gibi yalnız kalacağı için soyunu üretemeden çekilip gidecek, o da... Ah, alın çocuklarınızı beşiklerinden, fırlatın atın sellerin içine... Hiç olmazsa rezilliklerinizi görmesinler.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Şimdi büsbütün yalnız yaşıyordum. Tek bir insanda olsun kendi dünyamı bulmak, kendi cinsimi hoş bir hayalde kucaklamak avuncu, bu güzel avunç da artık kalmamıştı.
Çok zaman beni kimsenin görmediği bir yere uzanır, ırmağın yanına devrilip de boynu bükülmüş dallarını sulara sokan bir çam gibi, sessizce gözyaşı dökerdim. Büyük bir kişinin yaşamından alınmış bir an için, canımı vermeye ne denli hazırdım! Ama ne gezer, ortada beni isteyen yoktu. Hiçliğini bu denli açık görmek, pek acınacak bir şeydir. Bunu bilmeyen pek soruşturmasın, gitsin ve yaşadığınca ağzına acı ve mutsuzluk sözcüklerini almasın.
Ayrılık saatine bizi yaklaştıran dakikalar geçtikçe bu insanın varlığıma ne denli girmiş olduğunu anlıyordum. Ölen bir insanın veremediği son soluğu gibi ruhum onu tutuyor, bırakmıyordu.
Sakın yanılıp "Bizi birbirimizden ayıran yazgıdır" deme. Yazgıyı yapan biziz, biz kendimiz! Güneş ışığı topraktaki bitkileri önce yetiştirir sonra nasıl yakarsa, insan da göğsünde biten tatlı çiçekleri, yakınlık ve sevginin sevinçlerini öylece kendi öldürür.