Nisa Nil Yağız
@somebody_ns
Reklam
Anayurt Oteli·111 syf.·Edebiyat
4/10
2020 6. kitabı
Öncelikle Aylak Adam'ı çok beğendiğim için yüksek bir beklentim vardı. Belirtmeliyim ki beklentimin yakınından bile geçemedi. Kasvetli olmasının yanı sıra kitabın içine giremediğimi hissettiğim, koptuğum çok yer oldu. Ana karakterin (Zebercet) içinde bulunduğu ruh hali ile empati yapmayı denesem de sanırım başarılı olamadım. Olmalı mıydım ondan da emin değilim. Haddim olmayarak belki de çok irdelenmesini de gerekli bulmadım. Karakterin halet-i ruhiyesi yalnızca kasvetli ve problemliydi ve belki de öyle kalmalıdır diye düşündüm okuduktan sonra. Üzerinde düşünüldüğünde her şeye olabileceği gibi bu kitaba/karaktere de derin bir anlam ya da beklentinin üzerinde önem atfedilebilir; fakat gerekli midir, işte ondan emin olamadım.
"Kucağında paketlerle kaldırımdan inip karşıya geçerken bir gıcırtıyla ürperdi. Az ötesinde durmuştu araba. Sürücü başını salladı; gülümsedi. O da gülümsedi; 'Özür dilerim' dedi. Kaldırımdan geçenler de durmuş gülümsüyorlardı. Hızlı hızlı yürüdü. Tatlı bir kazaydı bu; ama insanın ölmesi nasıl da kolaydı."
Sayfa 23
