Bir vakitler,neredeyse herkesten,her şeyden nefret ettiğimde bile,kıyıda sevdiğim-bir iki ama ileride kesinlikle tanıyacağım-bir şeyler olabileceği-hayır,olduğu inancı.Şimdiyse böyle bir inanç yok.Uzak bir umut bile yok.Yitirdim.Ayakkabılarımı bile
Hırçın bir ses,’Önündeki kitaba bakıyorsun,ama aklının başka yerde olduğu belli.’diye bağırdığında hiç mi hiç sevmediğin,tanımadığın,tanımak istemediğin boktan bir dünyaya paldır küldür yuvarlanırsın