insanın her şeyi yıkıp kaos haline getirmeyi sevmesi (bazen bunu yapmaktan zevk aldığı inkâr edilemez), üzerinde uğraştığı yapıyı bitirmekten, gayesine ulaşmaktan içgüdüsel olarak ürkmesinden mi kaynaklanıyor yoksa?
insan kendini bulmalı, özünü elde etmeli ve şuna da inanmalıdır: hiçbir şey -tanrının varlığını gösteren en değerli kanıt dahi- kişioğlunu kendinden, benliğinden kurtaramaz.
varoluşçu bir korkağı anlatırken "bu adam korkaklığından sorumludur." der. bilir ki ciğeri, yüreği, beyni korkak olduğu için korkak değildir o: beden yapısından gelmez korkaklığı. kendini o duruma düşürmesinden gelir.