Kendi yaptıklarıma olan güveni yitirdim. Başarısız ve kuşkuluydum. Yaşım ilerledikçe değersizliğimin kanıtı olarak karşıma çıkarttığın örneklerin sayısı da arttı; giderek belli bir açıdan haklı çıktın.
Elbette ben de seni sözlerimle birçok kez kırdım ama bu bana hep acı verirdi, yine de sözleri içimde tutamaz ve ağzımdan çıktığı anda pişmanlık duyardım. Fakat sen sözlerinle döverdin, bunu yaparken de kimseye acımazdın. Ayrıca ne sözleri söylerken, ne de sonrasında pişmanlık duymazdın, insan senin karşında tamamen savunmasız kalırdı.