Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
cok guzel bir hikaye
Aşk Beklemeye Gelmez
Üniversiteli delikanlı Kolejli kıza Bir voleybol maçında rastladı. okul salonundaydı maç, tribünsüz minik bir salondu. Seyircilerle Oyuncular arasında Sahanın çizgisi vardı Sadece. O kadar yakındılar, Delikanlı bu tatlı, bu güzel, Bu dünyalar Şirin’i kızı ilk defa görüyordu takımda. Hoşlandığını fena halde hoşlandığını hissetti, Az sonra Bir şey daha hissetti, Uzun zamandan beri maçı değil o güzel kızı izlediğini.
Kız servis atarken Hemen önünden geçti, Göz göze geldiler. Kız gülümsedi, Delikanlı çok popülerdi o yıllarda Kız onu tanımış olmalıydı, Kim bilir Belki kız da ondan hoşlanmıştı. Belki de delikanlı öyle olmasını istediği için ona öyle gelmişti. Set değişimi takım karşıya gidince delikanlı da Yerini değiştiriyor, Oda Karşıya geçiyordu, Kız da gidiş gelişleri fark etmişti galiba. Bir defa daha gülümsedi. Manidar, Anladım der gibiydi bu gülüş.
Delikanlı, O hafta boyu hep bu dünyalar Şirin’i kızı düşündü. Pazar günü sabahın köründe kalktı, erkenden oynanacak maç, Ne maçı canım O dünyalar Şirin’i kızı görmek için. Delikanlı artık kızın hiçbir maçını kaçırmıyor, Dahası Ankara Koleji’nin her dağılış saatinde okul civarında oluyordu, onu Bir kez daha görmek için. Karşılaştıklarında hafif çok hafif bir gülümseme Çok minik bir baş kelimesi ile selamlaşır olmuşlardı.
Bir defasında Yaptığına sonra Kendisi de gülmüştü ya, O gün yine tesadüfmüş gibi, Okul dağılışı kızın karşısına çıkmış, Gülümseyerek Selamlamış, sonra Arka Sokaklara dalıp Yıldırım gibi koşarak bir blok ötede yine karşısına çıkmıştı.. Kız bu defa iyice gülmüştü. Karşısında sözüm ona ağır ağır yürüyen, Ama nefes nefese delikanlıyı görmüştü.
Delikanlı Voleybol takımının kaptanı iyi tanıyordu, Arkadaştılar. Sonunda bütün cesaretini topladı ve kaptanı açıldı. O kızdan fena halde
Beklenen
Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar.
Ne de şeytan, bir günahı,
Seni beklediğim kadar.
Geçti istemem gelmeni,
Yokluğunda buldum seni;
Bırak vehmimde gölgeni,
Gelme, artık neye yarar?
(1937)
Necip Fazıl Kısakürek
...BU ŞİİRİN HİKAYESİ....
Üniversiteli delikanlı Kolejli kıza bir voleybol maçında rastladı.Okul salonundaydı maç. Tribünsüz, minik bir salon.. Seyircilerle, oyuncular arasında, sahanın çizgisi vardı sadece.. O kadar yakındılar..
Delikanlı, bu tatlı, bu güzel, bu dünyalar şirini kızı ilk defa görüyordu takımda.. Hoşlandığını, fena halde hoşlandığını hissetti. Az sonra bir şeyi daha hissetti. Uzun zamandan beri maçı değil, o güzel kızı izlediğini.. Kız servis atarken hemen önünden geçti. Göz göze geldiler.. Kız gülümsedi.. Delikanlı, çok popülerdi o yıllarda..Kız onu tanımış olmalıydı. Kim bilir, belki kız da ondan hoşlanmıştı.. Belki de delikanlı öyle olmasını istediği için ona öyle gelmişti.. Set değişip, takım karşıya gidince, delikanlıda yerini değiştirdi, o da karşıya gitti.. Üçüncü sette tekrar eski yerine döndü.. Kızda gidiş gelişleri fark etmişti galiba.. Bir defa daha gülümsedi. Manidar..
'Anladım' der gibi bir gülümseyişti bu.. Delikanlı o hafta boyu hep bu dünyalar şirini kızı düşündü.. Pazar günü, sabahın köründe kalktı, erkenden oynanacak maçı, ne maçı canım, o dünyalar şirini kızı görmek için.. Delikanlı artık kızın hiçbir maçını kaçırmıyordu.
Dahası..Ankara Koleji'nin her dağılış saatinde, okul civarında oluyordu, onu bir kez daha görmek için.. Karşılaştıklarında, hafif çok hafif bir gülümseme, çok minik bir baş eğmesi ile selamlaşır olmuşlardı..Bir defasında, yaptığına sonra kendisi de günlerce güldü.. O gün gene tesadüfmüş gibi, okul dağılımı kızın karşısına çıkmış, gülümseyerek selamlamış, sonra arka sokaklara dalıp,