Seni yaşayacağım, anlatılmaz;
Yaşayacağım gözlerimde;
Gözlerimde saklayacağım.
Bir gün, tam anlatmaya..
Bakacaksın,
Gözlerimi kapayacağım..
Anlayacaksın.
Kaybedilen en kıymetli eşyanın, servetin, her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor. Yalnız kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor.
Sensizliği saklıyorum bu yara olmadı hiç
sen dışında asla başka birinin olmadım hiç
güneşi görmedim hiç
şikâyetçi değilim ama
henüz yaralarımı saramadın hiç seninle gezmedik hiç, kokunu almadım hiç
gözümde parlaklığı, sevinci görmedin hiç
ne ben, ne sen göz göze gelmedik hiç
üzülme şikâyetçi değilim hiç
sabah seninle çalar alarmım, gece seninle uykum
bir gündüz ellerini tutmayı bilmedim hiç
aynı kaldırımda yürüyüp aynı tozu yutmadık hiç üzülme şikâyetçi değilim hiç
adam gibi bir çiçek vermedim
hiç
üşüyen ellerini, ellerimle ısıtmadım
gözyaşın olmadım hiç
özür ne bilmedim hiç
özledim
bağışla, şikâyet değil bu hiç