İ.

İ.
@sonaveda
Anlaşılmayan inceliklerim yüzünden kabalaşmaya mecbur kalmaktan nefret etmişimdir her zaman.
Öğrenci
Antalya
35 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Beni teselli edecekler ve birtakım sözcükler söyleyecekler, sözcükler, sözcükler; fakat ne yardımı dokunabilir ki sözcüklerin bana?
Reklam
Sen, beni asla, asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan, hep, ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen, kimsin ki benim için?
Anlamıyor musun, böyle yaşanmaz. Kimseye, hiçbir şeye inanmadan yaşanmaz.
“Yapamam…” diye mırıldandı kendi kendine. “Bilmiyorum… Yapamıyorum… Kendimi asmayı bile bilmiyorum…”
Sen eline bir uçurtmanın ipi tutuşturulana kadar göğe bakmadın.
Reklam