İnsan sabahtan akşama kadar bir şey olmasını bekler ve hiçbir şey olmaz. Bekleyip durur insan. Hiçbir şey olmaz. İnsan bekler, bekler, bekler, şakakları zonklayana dek düşünür, düşünür... Hiçbir şey olmaz insan yalnız kalır.
Eger insanın Rembalt, Beethoven, Dante, Napoleon gibi kişilerin yaşamış olduklarından dahi bir nebze haberi yoksa kendini bir şey zannetmesi son derece kolay değil mi?