Songül
@sonqulknk
Şu anda okuduğu kitap
Savaşlarda ve savunmalarda kullanıldı
benliğim.
Kendim komutan, kendim er, kendim olmuş muharebe,
Vurdum, vuruldum emri de verdim.
Oysa kabul-ü mecbur büyülü bir hediye kendime kendim.
Peki kimle niye cenge girdim?
Kendimden kopmaya, yaralamaya ve ben varım ulan demeye,
bir başkasına koşmaya mı?
Neye geldim?
…
Beklentiden iğneleri soktum soktum durdum gözlerime.
İmansız tapınmak neymiş bildim.
Şimdi hangi savunma beni bana geri verebilir ki?
…
Öfkem tükendi.
Tanrıcıklarım hepinizi affettim…
Cenge, ispata, korkuya, koşuşa değil; ışıl ışıl bir arayışla ben ancak keşfe ve şehadete geldim.”
Reşad Ekrem Koçu
İçimde bir ananın iniltilerini, gün yüzü görmemiş bir yavrunun çığlıklarını duyuyordum. Analık içimde parça parçaydı.
Öfke ve hasedin ilk kölesi Âdemoğulları'nın ilk yüz karası oldu Kabil.
Rehberi karga olan Kabil, mezar kazıcıların pîri oldu.
Çan kuleleri bir bakire Meryem, sinagoglar Rahel ve minareler Râbiat-ül Adeviyye olduğumu haykırır dururlar.
Şöyle bir yazı okudum; "Gurbetin iki acısı vardır, giderken bıraktıklarımız, gelirken bulamadıklarımız"