ben sanatı hayattan başka bir şey sanıyordum. hürriyetlerin sonu. aciz bahtımın ulaşamadığı bir yer. orası irademin bahçesiydi. orada, oyuncaklarıyla oynayan bir çocuk gibi başıboştum. orada kulluktan çıkıyor gibiydim.
ben de eserimde hayatın bu tarafını göstermek istedim. basit bir sebep temelinin üstünde kocaman bir azap ve cinnet binası kurayım dedim. binaya hayret edenler sebepten şüphelendiler. sebep dediğiniz de ne? bir hiç, bir hiç.
hayat bir şeyi yapınca o şey tamamdır. olur musu, olmaz mısı yoktur. hayat yapar, izah etmez ve kabul ettirir. bütün sanatı burda. bizse hayattan soramadığımız hesapları bir tasavvurdan isteriz.