Spaceout
@spaceout
10 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Uğultulu tepeleri daha şimdi bitirdim ve şuan bunları yazarken bile aslında içten içe kitap hakkında ne düşündüğümden pek de emin değilim.
~spoiler
Bu kitabı okumadan önce hakkında bir kaç şey duymuştum. Bunlardan biri her bir karakterden ayrı ayrı nefret edildiği ama yine de kitabın oldukça akıcı olduğuydu. Bu yoruma kitabın başlarında hiç de katılmamıştım. Karakterlerden nefret edeceğimi düşünmüyor, illa bir şekilde bir bağ kurabileceğimi hissediyordum. Heathcliff'in çektiği şeyler oldukça kötüydü ve anlatıcının Heathcliff daha küçükken anlattığı şeyler oldukça yanlı gelmişti. Ama Heathcliff elinden geleni yaptı ve kitabın başında kendisine acımaya oldukça müsait olan bana kitabın sonunda kendisini nefret ettirmeyi başardı. Yine de bence bu kitapta tek bir karaktere yüklenmek doğru olmaz. Çünkü ben kitap boyunca Hindley'e de oldukça kızdım. Heathcliff ilk geldiğinde Hindley ona iyi davranmıyordu ve bunu makul görebilirdim. Çünkü onu babasından kıskanıyordu ayrıca bence bunda o yaşta bir çocuğa göre haklıydı. Ona asıl kızdığım konu karısı öldükten sonra kendisini tamamen kaybetmesi ve çocuğunu başıboş bırakması oldu. Bu hikayedeki asıl mağdur bana göre Heraton'dı, çocuğa gerçekten Nelly'nin dediği gibi yazık oldu. Catherine'e gelince kendisini özellikle sevmeye çalışmadım, zaten pek sevemedim de. Bana göre şımarık kızın tekiydi ve Edgar'ın o kız için çektiklerine gerçekten üzüldüm.
Küçük Catherine ise gayet makul bir karakterdi benim için. Babasına olan sevgisi benim çok hoşuma gitti. Hikayenin en sevdiğim kısmı da Hareton ve Catherine'in ilişkisiydi zaten.
Kitabın Nelly üzerinden anlatılmasıysa gerçekten kitaba farklı hava katmış bence. Çoğu zaman onun olayları, insanlar hakkındaki görüşlerini taraflı bir şekilde anlatması gerçekten karşıma biri geçmişte anlatıyor
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Öncelikle belirtmeliyim ki bu kitap Yeşilin Kızı Anne serisinde 1. kitaptan sonra en sevdiğim kitap oldu. Bu kitaptaki her karakteri gerçek anlamda sevdim. Diğer kitaplarda eklenen karakterlere bu kadar çabuk ısınamamıştım ama bu kitapta öyle olmadı. Kaptan Jim, Leslie ve Bayan Cornelia...
Üçünün de yeri benim için kesinlikle apayrı.
Aynı zamanda bu kitap biraz daha hüzün barındırıyordu içinde. Yazarın tanımıyla trajedi diğer kitaplarına göre daha çok yer edinmişti. Ve bu gerçekten çok hoşuma gitti.
Serinin diğer kitaplarını da okumadan önce araya bolca başka kitap sokup bu kitabın anısını biraz daha yaşatacağım.
Kitabı okuyacaklara keyifli okumalar.
-SPOILER-
Evet sonunda 3. Kitabı bitirdim. Baştan söyleyeyim bu üç kitap arasında serinin en sevdiğim kitabı 1. si oldu.
Bu kitabı da çok sevdim ama yazarın bazı olayları çok hızlı geçtiğini düşünüyorum. Mesela Ruby Gillis'in ölümü. Bu ölümün Anne'i ve arkadaşlarını daha fazla sarsacağını düşünürdüm. Sonuçta kasabada herkes iç içe ve o kişiyle küçüklükten beri arkadaşsın. Ama öyle olmadı. Ruby Gillis çok çabuk unutuldu. Ve bence bu kitapta ölen çoğu kişi için gerçerli bu. 3. kitapta Matthew'ın isminin bir kez bile geçmemesi gerçekten çok üzücü. Ama belki de kitapta yıllar çok hızlı geçtiği için ben kitaba yetişememişimdir.
Bu kitapta Diana ve Marilla'yı baya az gördük. Ve Diana ile Anne'in yollarının büyük çoğunlukla ayrıldığı epey belliydi. Hala arkadaşlardı ama artık bambaşka hayatları vardı ikisinin de.
Yeni gelen Phil karakterini ilk başta sevmemiştim ama ona gitgide ısındım. Özellikle Jo'ya aşık olması çok hoşuma gitti ve bu onu çok değiştirdi.
Gilbert'ın hasta olduğunu okuduğum sayfada kalbim deli gibi attı ve son sayfalar beni gerçekten çok mutlu etti. Her ne kadar sadece birkaç sayfa sürmüş olsa da...
Gelecek kitapta Gilbert'ı daha çok görmek isterim tabi ki ama pek de öyle olacakmış gibi gelmiyor.
Her şeye rağmen kitabı çooook sevdim ve 4. kitabı okumayı dört gözle bekliyorum.
Bu kitabı okuyup okumamak arasında bir ikilemde kaldıysanız kesinlikle okuyun.
Eğer bu kitabı okuyacaksanız ama bunu durmadan erteliyorsanız karşınıza çıkan ilk fırsatta okuyun.
Kitap epey bir kalın, sayfaları büyük ve yazıları küçük ama inanın bu, kitabı okurken sizi mutlu eden bir şey.
Kitabın başları beni baya bir zorladı ama sonrası akıp gitti.
Hele son 200 sayfa...
Her karaktere ayrı bağlandım, hepsini çok sevdim.
Birbirleriyle olan ilişkiler, konuşmalar, hepsi çok güzeldi.
O kitabın Dünyası apayrı bir şeydi.
Tek diyebileceğim şey bu kitabın iyiliğinden en ufak bir şüphe duymamanız.
