Ceren
@speratha
bugün canavarın gözlerine bakıyorum.
o beni korkutan ejderha, o beni kurtarmak isteyen savaşçı.
bir fotoğrafa ne kadar kötü bakılabilirse Dawson onu yapıyordu. kandini kandırmaya çalıştığının öylesine farkındaydı ki en sonunda sinirlendiği yine kendisi oldu. duyması gereken nefret hislerindeki sevgi, şefkat ve özleme kayıyordu.
her şeyimi kaybettiğim yerde bana her şeyini vereni buldum.
başlangıç ve bitişin aynı çizgide olduğunu böyle keşfettim.
güven, birini yeterince iyi tanımakla ilgili değildi.
bildiğiniz her şeye rağmen güvenmeyi seçiyorsanız, işte o gerçek olandı.
korkmak kolay işti. bir yırtıcıdan, katilden yada gelecekten...
fakat en kötüsü insanın kendisinden kuşkulanmasıydı.