üşürken içimi sevgi ısıtmadı benim, hep çay ya da kahve içtim.
büyüdüm, büyüdüm... büyürken sıcak şeylere ısınamadığım kışlar geçirdim.
odamın kapısı bir gece yarısı çocuk masallarına hiç açılmadı.
bu yüzdendir belki de, yatağımın altındaki canavarlar her gece kafamda cirit atardı.
anneme söyledim, babama da...
susmayı böyle öğrendim: saat 8'de, yemek masasında.
yalan söyledim. ne senin sevginle ne de kendi şeytanlarımla uğraşacak kadar güçlüyüm; fakat beni anlamalısın, bu en karanlık gece...
bulutlar da bütün yıldızların üzerini kapamış.
sen bir gece daha kalacaksın diye, ay; güneşin üzerini kapamış.
yolunda gitmeyen bir şeyler olduğunu fark ettiklerinde, sorunun ne olduğunu soracaklar; ama bir şeyi unutacaklar.
senin ne kadar iyi ve tecrübeli bir yalancı olduğunu...