Bu kitap, bir dağın başında geçen bir mevsimden fazlası. Bu kitap,insanın kendini unuttuğu dilini kaybettiği, ama bir bakışla bir halkın acısını öğrendiği bir kitap.
Ferit Edgü, kelimeleri cümle olmaktan çıkarıp
dağların rüzgarına savuruyor.
Bir öğretmenin gözünden bakıyoruz ama bir öğretmen değil sadece, bir insan bir kazazede bir sürgün
Yüzü olmayan çocuklar, dili olmayan bir coğrafya, sesi bastırılmış bir halk.
Ve tüm bunların ortasında anlamaya çalışan bir yürek.
Bu kitabı okurken içiniz üşüyebilir.
Ama bazı gerçekler, soğuk okunmalıydı zaten.
Çünkü bu toprakların hikâyesi sıcak anlatılamaz.