ilkbahar
@springtime
ilk olarak bunları ikinci kez yazdığım için fazla sinirliyim, yazım yanlışı yaptıysam özür diliyorum. (yaptığım inceleme kaydetmeden silindi🤦)
.
kitaptaki karakterlerden birinin ismiyle benimkinin aynı olduğunu görünce daha büyük heves ve merakla okuduğumu söyleyebilirim. (kitapta ismi geçen 3 karakter falan var.) her şey en başta epey karmaşık geldi. en baştan beri biliyorsunuz, bir şey olmuş. ama nasıl olmuş, neden olmuş... kitabın sonunda öğreniyorsunuz.
.
yazarın yayımlanan ilk kitabı. bu yüzden yazardan ilk kitabında mükemmeli yakalaması beklenemezdi. benim hatam, ondan mükemmeli beklememdi sanırım. bu yüzden küçük hatalarda hayal kırıklığına uğradım. özellikle başlarda, çokça 'ben yazarın yerinde olsaydım şöyle yazardım.' diye içimden geçirdim. ben ne bir yazar, ne de bir eleştirmenim. ancak uzun zamandır bir okurum ve bir okur olarak yorum yapıyorum.
.
kitapta altını çizmek isteyeceğiniz muhteşem sözler var. içinde kendinizi bulacağınız, kimi zaman da beyninize kazımak isteyeceğiniz sözler... bence sırf bu yüzden bile okunmaya değer bir kitap.
.
yazarın ikinci kitabı 
Hatırlasana için olan beklentimi en aza indirmeye karar verdim yine hayal kırıklığına uğramamak için. ben de böyle böyle öğreniyorum hayallerimi terbiye etmeyi...
Hatırlasana için olan beklentimi en aza indirmeye karar verdim yine hayal kırıklığına uğramamak için. ben de böyle böyle öğreniyorum hayallerimi terbiye etmeyi...
Reklam
hanry, grayson ve liv'in arthur'a mesafeli davranmasını çok saçma bulmuştum çünkü (1. kitabın sonunda yaşanan) olayla hiçbir ilgisi yoktu. hatta liv onun çenesini kırmamış olsaydı belki ona yardım dahi edebilirdi ama çok saçma bir şekilde ondan da nefret eder durumdaydılar. ve kitap ilerledikçe fark ettim ki bu çok yerinde bir davranışmış. (arthur'a acıdığım için kendime de kızıyorum.)
liv'in küçük kardeşi mia'nın yaşadığı problemden (okuyunca hangi problemden söz ettiğimi anlayacaksınız.) kim sorumluydu? anabel mi? arthur mu? ya da hanry?
soluk soluğa bitirdiğim ve olayların beni içine aldığı bir kitaptı. ayrıca kitapta liv'in rüyasında rüya gördüğü ve uyandığında hala rüyada olduğunu anlaması üzerine (ki bu benim de başıma gelmişti.) söylediği "ya bizim gerçek yaşam olarak adlandırdığımız da bir rüyaysa ve biz yalnızca birilerinin rüyasında var oluyorduysak?" düşüncesine ben de kafa yormuştum önceden. ve kitabı okurken bu düşüncenin tanıdıklığı çok hoşuma gitmişti.
ayrıca yazar bir iyilik edip kitabın sonuna dostlarını rüyasında ziyaret etmek isteyenler için birtakım kurallar sıralamıştı. sanırım en sevdiğim kısım da buydu :')
