Konu yetişkinler olunca en iyisi onlarla hiç konuşmamaktı. Duydukları şeyleri tamamen farklı yorumlamak gibi bir alışkanlıkları vardı nedense. Onlara seni incitmeleri için fırsat vermenin bir alemi yoktu.
Hayal kurmak sonunda hayal kırıklığına, hayal kırıklığı da öyle kolayca atlatılmayan sıkıntılı bulanımlara yol açardı. Siyaha yem olmaktansa grinin sınırlarında kalmak daha iyiydi.
Neden yalan söylediğimi bilmiyorum. Sanırım gerçeğin kendisinden daha kolay olduğu için. Ya da belki o yalanın küçük bir parçası, sanki o an gerçekten doğruymuş gibi geldiği için.