İsmi4772

İsmi4772
@srdh
Aslan Babanın Asi kızı
Batman -Mardin
Bismil, 10 Aralık
66 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Seni sevmek, hayatın tam göbeğine oturup ölümü beklemek gibi, seni sevmek papatyaların hangi mevsim olursa olsun açmak için bahane üretmesi gibi, hem acıyacağını hemde kanayacağını bile bile seni sevmek risktir... Ama ben hayatım boyunca bu riski göze alabilirim, canımı acıt ben yine sana gelirim, sana sevdiğimi söylemekten daha çok sevdiğimi hissettirerek severim, Seni sevmenin nasıl bir duygu olduğunu sana açıklayamam ben ama sana sevginin en güzel halini her gün yeniden sana aşık olarak hissettirebilirim ve bunları hissetmeye doymaz kalbin... 00:39
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Sakin bir ev, kendi yetiştirdiğimiz çiçekler, ilham verecek kitaplar sevilmeye değer birkaç arkadaş, acı veya pişmanlık vermeyen masum eğlenceler, gerçeğe bağlılık, güven, ümit ve sevgi dolu bir yürek... Dünya'nın bütün zevklerinden daha değerlidir.
örneğin; “Gece yıldızla dolu ve yıldızlar masmavi titreşiyor uzakta`Şarkı söyleyip esiyor gece rüzgârı.Bu gece en hüzünlü şiiri yazabilirim... Sevdim ben onu, o da beni sevdi bir araBuna benzer gecelerde sarıldım kollarımla Defalarca öptüm onu sonsuz göğün altındaSevdi beni o, ben de onu sevdim bir ara O koca, masum gözler sevilmez miydi ama? Bu gece en hüzünlü şiiri yazabilirim Onu tutamadığımı, kaybettiğimi düşünmekDinlemek uçsuz bucaksız geceyi, onsuz daha tenha kalan Ve şiir… Çime düşen çiy gibi düşer cana.Ne çıkar sevdam onu tutamadıysa... Gece yıldızla dolu ve yanımda değil o... Hepsi bu...Şarkı söylüyor uzaklarda biri. Çook uzaklarda... Ruhum kayboldu onsuzlukta…Gözlerim onu arıyor geri getirirmiş gibi, yüreğim onu. Ve yanımda değil o...Aynı gece ağartıyor aynı ağaçları Bir zamanlardaki biz, artık aynı değilizSevmiyorum artık onu doğrudur, oysa ne çok sevmiştim... Sesim rüzgârı kollardı kulağına değmek içinBaşkasının… Bir başkasının olacak... Sesi, ışıltılı teni, derin gözleri... Bir zaman öpüşlerime ait olduğu gibi...Artık sevmiyorum ya... severim yine belki. Sevda o denli kısa, nisyan öyle uzun ki...Çünkü benzer gecelerde sarıldım kollarımla Kaybolup gider ruhum onsuzlukta... Bu bana yaşattığı en son acı Ona yazdığım en son şiir de olsa
Size göre ufak şeylere takılıyorum. Size göre gereksiz üzülüyorum. Size göre büyütülmeyecek şeyler bunlar. Size göre uzatılmaması gereken şeyler. Peki ya bana göre ? Benim penceremden baktınız mı olaylara, benim gözlerimle gördünüz mü yaşananları ya da benim yüreğimle hissettiniz mi?
İnsan bazen ne hissetmesi gerektiğini bilmiyor, hatta ne yapacağını bile. Kendinden bağımsız yaşanan olaylar gelip insanın canını yakiyor, bir ateşte kül edercesine. Ama hayat her zaman gösteriyor ki; her olay, imtihanlar, hayatına giren iyi ya da kötü insanlar, geçirmiş olduğun hastalıklar, kaybettiğin yakının ya da yanlış insana duyduğun sevgi. Her şey insana birer tecrübe kazandırıyor. İyi ya da kötü her günümüz, bizi sonra ki güne daha güçlü hazırlıyor. İmtihanlar insanı ruhen ve madden güçlendiriyor. Unutmamak da fayda var; demir dövülmeden kılıç, taş taşlıktan geçmeden parmağa yüzük olmuyor! Biz de kendimizi yitire yitire, canımız yana yana öğreneceğiz yaşamak denen meseleyi..