Sığamadım ne hayata ne hayatımdaki insanların hayatına.
Hep bir ayağım eşiğin içinde, biri dışında.
Hep eğrelti kaldım bu hayatta.
Ne kızıyorum ne güceniyorum kimseye...
Demek ki yazgı böyle...
Ama işte;
İnsan sığmak, sığınmak istiyor istemsizce.
Hep fazla geldim birilerine, bazen kendime...
En çokta şu koca yeryüzüne...
Sığamıyorum nedense..