Günlerden beri işsiz, sinirleri gergin, gözleri yuvalarına çökmüş aç insanlar, tutulamayan bir öfke kasırgası hâlinde kalın kemikli işçinin peşine düştüler.
O kadınlar ki, dalları yerlere değen, koyu gölgeli meyve bahçelerinde gülüp türkü söylemek, süslenip salına salına dolaşmaktan başkasına alışmamış, rahatlıktan semirmiş kadınlardı.