insanlar içinde bir sana inandım. bir seni sevdim kendimden başka. uykularımın bölündüğü saatlerde sendin düşündüğüm soluk soluk. sivri bıçaklar gibiydin karanlığımda. gözümü yumsam seni görüyordum, oynak türkülere benzeyen yürüyüşünle sen çıkıyordun karşıma. karanlığımda iki yıldızdı ellerin görülmedik. karanlığımda bir orman yangınıydı dudakların.