"tam anlamıyla yaşamak; kalbinizin sözcüklerle, zihnin ürettiği şeylerle dolu olmadığı zaman mümkündür. sevgi olduğu zaman bellek sona erer ve işte o zaman her an yeniden doğuştur."
"eğer zihnimizin özdeşleştiği inançlarımız yoksa o zaman zihin, kimliği olmaksızın, kendini olduğu gibi görebilir ve işte orada, insanın kendini anlamaya başlaması vardır."