Kadir Sağlam
@ssemazenn
11 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Gelmekle gitmek arasındaki yolun orta yerinde yıllarca seni bekledim durdum. Ama ne sana gelebildim ne de senden gidebildim Gülay. Kalakaldım kaybolduğum bir yolda. Annesinin güven dolu elini bırakıp kaybolmuş bir çocuk gibi.
Reklam
Beni terk ettikten sonra herkes ve her şey neden sana benziyor Gülay. Ve neden yüreğimin tik takları her aklıma geldiğinde duracak gibi oluyor. Boşuna çırpınıyorum. Ne kadar kazısam yüreğimi, içinden bir tek sen çıkıyorsun Gülay.
Yağmur yağdı bugün Gülay. Bardaktan boşalırcasına yağmur yağdı. Herkes ıslanmamak için bir yerlere kaçıştı. Kimileri bir çardağın altına, kimileri altgeçidin altına… Ben kaçmadım yağmurdan. Yağmurun altında, ellerim ceplerimde, eve kadar salına salına geldim. Sırılsıklamdım; ama içim, bir çocuğun yağmurun altında oynaması gibi tuhaf bir neşeyle doluydu.
Toprak kokusu… Ciğerlerime kadar hissettim o güzel kokuyu. O koku senin kokundu sanki Gülay. Bahar yağmuru sonrası o güzelim toprak kokusuydu kokun. Elimde bir kitap vardı. Nazım'ındı sanırım. Sırılsıklam oldu. Ama ben elimdeki o kitabı, yol boyunca elinmiş gibi düşledim. Anlayacağın bugün yağmurun altında elele gezdim seninle, sen olmadan sevgilim.
“Ne düşünüyorsunuz efendim?”
“İçimde kaybolduğumu düşünüyorum Hermes.”
“İçinizde mi kayboldunuz? Anlamadım efendim.”
“Onca yıldır korkunç bir terk edilmişlik duygusuyla boğuşuyorum Hermes. Sanki bu dünyada bütün yolları, adresleri kaybetmiş gibiyim. Hangi sokağa sapsam Gülay, hangi adrese gitsem Gülay…”
“Bir kadın, sevdiği erkeğin elini durup dururken bırakmaz efendim. Kim bilir belki de farkına varamadığınız yanlışlarınız olmuştur.”
“Yanlışlarım da oldu biliyorum Hermes. Dört dörtlük bir adam olmadığımın da farkındayım. Ama nasıl söylesem… Bir sokak köpeğini, bir daha geri dönemeyeceği bir yola bırakıp gider gibi, terk etmemeliydi beni. Azıcık kıymet vermesine değerdim
Reklam