Benden sonra başka biri sana sarılacak sevgilim. Başka biri seni öpecek; belki gerçekten bir ömür boyu sevecek. Sen de kim bilir, belki de zamana yenilip unutacaksın beni, eskiden evinin anahtarını unuttuğun gibi.Ama unutma Gülay, hiç kimse, benim gibi sevemeyecektir seni.
Bir insanın ne kadar vahşi ve gaddar olabileceğini gözlerimle gördüm bugün Gülay. İnsanı tanımlayabilme acziyeti içine giriyorum böyle korkunç manzaraları görünce. İnsan nedir Gülay? Bitkinin sadece bitki olduğunu, hayvanın da sadece hayvan olduğunu biliyorum.Ama insan sadece insan değildir. Bitkidir, hayvandır, iyidir, kötüdür, güzeldir çirkindir, aşağılıktır ve saygıdeğerdir. İnsan, insanın dışında belki de her şeydir Gülay.
Senden sonra, önce kendime sonra da herkese küstüm Gülay. Akıp giden hayata, sadece uzaktan uzağa, mahzun bir şekilde bakıp durdum. Kırık bir kalp ve yarım bir gülüşle yaşamanın ağrısını, iç sıkıntısı olarak doyasıya yaşadım. Kahretsin Gülay! Kalbimi bu kadar kırmasaydın ne kaybederdin sanki…