Yol bitiyormuş gibi geliyordu da alınıyormuş gibi gelmiyordu. Hayat sürüyormuş gibi geliyordu da yaşanıyormuş gibi gelmiyordu. Bir şeyler yanlış, başka şeyler de eksikti.
Bu saplanma halimi iyi biliyordum. Kötü bir şey olur ve büyür, büyür, aklımı ele geçirir. Başka hiçbir şeyi göremez, duyamaz olurum. Hayat bir tren gibi gelip geçer önümden. Ben istasyonda, karanlık bir balonun içinde onun uzaklaşmasını seyrederim.