"En yakınımızdaki insanların yüzlerini ömrümüzün sonuna kadar saklayacağımıza yemin ettiğimiz hatıraları. İlk ve son öpücükleri ve aradaki yıllara sığan tüm tutkumuzu..."
"Bu seferki notalar hamdı. Yükselip alçalıyor, akorlar birbirinin üstüne binerken hızla tırmanıyorlardı. Acı çekiyor, kanıyorlardı ve bizde onlarla birlikte kanıyorduk."
"Benim yaşıma geldiğinde anlayacaksın, Henry. İnsan, hayatını, dışarı çıkıp yeni anılar yaratacak enerjiyi bulamadığı günler için hatıralar biriktirerek geçiriyor. Yaşlılığın tesellisi bu işte; geçmişe bakıp dünyada iz bıraktığını görebilmek. Ama ben hatırlaralımı yitiriyorum. Sanki biri domuz kumbaramı kırmış, her seferinde biter sent alarak hazinemiz çalıyor. O kadar yavaş gerçekleşiyor ki neyin kaybolduğunu bile fark edemiyorum"