Ket Hüda
@stabil_1
Şiir
Şu anda okuduğu kitap
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Başlıksız...Şiir
İçimde mutlu eşikler dolu her nevi
Ölümsüz çocuklar ve anılar
Kimse gitmek istemez o günden
Öyleyse can, bul tarihten bir kapı...
Dillerim, haydi konuşun pervasız
Bu coğrafyada kilit tutmaz cümleler
Etimi lime lime sarsın gelecek
Dokunmasın hayalime ve geçmişe
Besbelli oluyor bir şey,
Senden ve benden bağımsız
Aya ve güneşe doğru koşar adım
Defne yapraklı tencerem, ayran dolu sürahi
İçimde mutlu eşikler dolu her nevi
Ölümsüz şiirler ve sofralar
Bembeyaz sabahlar karşılar bizi
Bembeyaz... kar gibi... sımsıcak.
Murat Safran
ANLATMALIYIM
Uykusuzum…
Hafif bir günün döşeğinde yatmalıyım!
Sabahında üşüyerek uyanmalı
Demli ve dumanlı çaya şeker katmalıyım…
Gecesine ay düşen bir köy bulun
Çocukluğum, hayallerim… siz de olun
Koşsam da bitiremediğim bu yolun
Hevesimi kıran zorluklarını anlatmalıyım…
Uykusuzum…
Ses vermesin duvarlar, tavan akmasın
Kapansın perdeler hiç kimse bakmasın
Mümkünse yıldız bile o gece çıkmasın
Üzerimdeki şu fersiz teni atmalıyım!
Bir tek rüzgâra izin verin, yetişsin bana
Yayılsın odamda dört bir yana
Hiçbir şey düşünmeden, kana kana
Gözlerimi geciken aydınlığa kapatmalıyım!
Çocuklar!Şiir
Kış masalı yazmak istiyordum
Yazamadım
Buz tuttu mürekkep
Çocukların çığlıklarını duydum
Zaman da geçmedi
Yerinde kaldı akrep
Duygularımız mevsimden beter
Üşüyor, ısınmıyor, çaresiz…
Taş olsa taşın vicdanı sızlar
Da, neden ortalık sessiz
İnanıyorum elbet bir bahar
Uçurtma hayali kuracaksınız
Çocuklar, siz katılaşmış bizlerin
Tam da önünde duracaksınız
Murat Safran
YÜZÜM...
Bir demir gibi ağır yüzüm ve solgun ve paslı
Yağmurun altında kalmış güvercin kadar hüzünlü ve yaslı
Bakışlarım sorgulanmış, tutsak edilmiş ve zincirlenmiş
Çekiç darbeleriyle soluğum kesilmiş ve perçinlenmiş
Ruhumun ışığı sönük, kayboldu mahzenlerde
Yıkık evler dolu içimde, odaları boş, duvarları lekeli
Çok uygarlık gördüm ama, yaşayamadım uygarlığı
Bir toz gibi yükseldim ve düştüm… Düştüm derinlere
Ben bağırmadan konuşamam, konuşmadan yaşayamam
Boşuna iplikle bağlama beni, ödüm kopuyor kopacak diye
O hangi zincirdi, hani takmıştın yüreğime
İşte o yüzden hiçbir sevdamı taşıyamadım mevsimlere
Hep geride kalıyor, hep diz çöküyor, inciniyor bilesin…
Bir demirden ağır yüzüm ve tedirgin ve üzgün
Mütemadiyen susturulmuş bir dev kadar kızgın
İçimde bir yeis var, sen hala anlamadın coşkumu
Köpürdüm ırmaklar gibi, göz göz oldum, akamadım…
Ben alev oldum ancak, cürmüm kadar yer yakamadım…
Sana bir tunç kadar korkunç geldim, biliyorum
Ama bilsen, kendimi yırtılmış defterlerden topladım
Kendimi buhardan geriye kalan tuzun içinde buldum
Çoğu zaman en dipte kalan ve yanmayan kömür tozuydum
Çuval oldum, çul oldum ancak bağırmadan konuşamadım…