... hayalperestliğim yıpratıyor beni,
yoksul insanlar doğuştan kaprisli olur.
...
yoksuldur, katıdır; Tanrı'nın dünyasını bir başka görür ve gelip geçen herkese yan yan bakar, çevresine ürkek bir bakış atar, söylenen her sözü dinler: acaba onun hakkında ne konuşuyorlar diye. yani, o neden böyle gösterişsiz? tam olarak ne hissetmesi gerekir? sözgelimi, şu yandan nasıl durmalı, bu yandan nasıl durmalı? ve varenka'm, yoksul insan paçavradan kötüdür, kimseden saygı göremez, yazarlar ne yazarsa yazsın! pasaklının tekidir o! yoksul insanın başına gelecek olan gelmiştir. peki neden böyledir? yoksul insanın her şeyi, onlara göre, tersyüz edilmelidir çünkü; onun gizli hiçbir şeyi olmamalıdır, onda gurur olmamalıdır asla, asla!
bazen saklanır insan, saklanır, yakalanmamak için gizlenir, burnunun ucunu bile göstermeye korkar; yerini belli etmez, çünkü önyargı kol geziyordur, çünkü yeryüzünde başka şey kalmamış gibi, herkesin arasından seni bulup şamataya alırlar, bir bakarsın senin özel hayatın da, aile hayatın da edebiyata girmiş, hepsi yayımlanmış, okunmuş, alaya alınmış, değerlendirilmiş!
... ama en iyi anlarımda bile, ben hep hüzünlenirim.
çok tuhaftı! ağlayamadım, ama ruhum paramparça olmuştu.