Hayatımın sonuna kadar burada oturabilirim, ellerim tellerle dolu bir hâlde, kemikten köpekler inşa edebilirim. Sonra kargalar beni yer, ben de çukura düşerim ve hep birlikte kemik oluruz ...
Onun istediği köpeklerdi. Belki kemiklerden bir insan yapabilirdi, ama yüreğinde, insanlara karşı sevgi namına hiçbir şey kalmamıştı artık. Yine de köpekler... köpekler her zaman sadıktı.