biraz spoili? sanırım? gecenin 3ü de olsa bu incelemeyi acemiliğimle yazacağım…kitabı okumayan bir ben kalmıştım sanırım sonunda kütüphanemden çekip aldım ve bitirdim (dizisini merak etmem kitabı elime almama sebep oldu diyebilirim) iyi ki okumuşum dediğim eserlerden biri oldu kendisi. öncelikle; kitabın daha ilk sayfalarında kemal’in düşüncelerine, hal hareketlerine vs “ne alaka? ne bu?” oldum evet,,sibel ve füsun arasında kalışlarına, her iki tarafa da oynamasına da çok sinir oldum doğal olarak…fakat her şeye rağmen çok çabalamasına ve istediğini yıllar sonra kavuşmasına da çok mutlu oldum. birçok duyguyu bana tattıran bir eserdi masumiyet müzesi…sıkan sayfaları da vardı ama yinede insanı okumaya devam ettiriyordu. yan karakterler hakkında detaylı pek bir şey demek istemiyorum teker teker yorumlamakta çok uzun olur, sadece sibel’e ilk başlarda üzüldüm kemal’i anlayışla karşılamaya çalışmasına şaşırdım ve vay be oldum daha sonrasında her ikisi içinde doğru olanın gerçekleşmesi beni rahatlattı. kemal süreci en başından daha iyi yönetip sibel ile hiç o yollara girmeseydi (kitap bu kadar uzun ve olay örgülü olmazdı tabii ama) herkes daha mutlu olur, kemal füsun’a daha erkenden ulaşır, füsun’da yanlış kararlar vermek zorunda kalmazdı. ayrıca genel olarak karakterlerin yaşlandırılma şekli ve ilk zamanlarda okuduğumuz olayları geçmiş zaman olarak okumak o olayları yaşayan karakterlerin yaş almış halleriyle karşılaşmak hoştu bence. yüzümde ufak gülümsemeyle okudum o kısımları. füsunların yaşadığı evin müzeye çevrildiği süreci okumakta beni duygulandırdı, en kısa zamanda gidip ziyaret edebilirim umarım. son sayfalarda ise füsun’un yaşadığı o şok edici olayı tekrar tekrar kontrol ettim yanlış mı okudum acaba diye…hiç böyle bir şey beklemiyordum…Başka bir evrende en güzel

Masumiyet MüzesiOrhan Pamuk · Yapı Kredi Yayınları · 202460,3bin okunma