Yine de üst üste gelmiş resimlere bakarken olduğu gibi zamana da bir kuyunun derinliğine bakar gibi bakabiliyordu insan. Yukardan aşağıya. aydınlıktan karanlığa ...
Bilinmeyenlerin sorulamadığı, bilinenlerin söylenemediği günler yaşanıyordu. Bir yerde konup kalmış değildi o belki de. Yuvasız bir kuş gibiydi. Yorgun, kederliydi