Stefan Zweig
@stefanzweigtr
Ancak insan bir tek şeyini vermez; esas olanı: özgürlüğünü. Çünkü her özgürlüğün bir sorumluluğu vardır.
Sayfa 66
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Beni ölüm döşeğimden çağırsaydın bile, yataktan kalkıp seninle gitme gücünü toplardım.
“İnsanlar beni anlamıyor, ben de onları anlamıyorum...”
Sayfa 47
"itaat ettiğiniz müddetçe, sizler sadece bir kölesiniz ve bunu da hak ediyorsunuz demektir."
Sayfa 33
Ruhunu alt üst eden şey değersizlik duygusuydu, kendini bir hiç gibi hissetmesiydi.
