Hayat büyük meseleleri bireysel düzlemde halletmez. Bugün ya da bin yıl önce genel olarak insanların başına gelen ya da gelmiş şeyin kişisel telafisi olmaz. Ve bir an için yarı karanlıktan çıkıp ışığa gark olan herkes mutlu anlarda bile birilerine ihanet ettiği hissine kapılır; sanki altta kalanlara sonsuza dek geçerli bir söz vermiştir.
Hiçbir şey, hayatın mevcut yapısını parça parça sökmekten daha zor değildir. Bu, bir katedrali yerinden sökmek kadar karmaşık bir iştir. İnsan bu kadar çok şeyden ayrılmak istemez.