Ayrıca, adamcağızın yaptığı hataları öyle ulu ortada söylersek kahrolur. Belki de şu an bütün bunlar için pişman. Bilemeyiz ki. Belki de her şeyi düzeltmeye çalışıyordur. O yüzden, sesimizi çıkarmamalıyız. Yoksa büsbütün biçare olur.
“Beni gücendirmeye bu kadar meyilliyken yine de niçin bana kalbinizi açtınız? Sizin de söylediğiniz gibi, beni sevmek bütün yaratılışınıza, bütün mantığınıza karşı çıkmak anlamına geliyor. Bunu duymanın beni gücendireceğini, aşağılayacağını düşünemediniz mi?..”
“Sevgili yengeciğim, onu gerçekten sevmemiş olduğumu şimdi anlıyorum. Zira, eğer onsaf ve yüceltici duyguları tatmış olsaydım, şimdi ismini bile duymak beni iğrendirirdi. Ona mutluluk dilemek yerine beddualarda bulunurdum..”