Sabah uyandığımda uzun zamandır hissetmediğim bir yorgunluk ve ağrı vardı üstümde dün çok yoruldum gece on gibi döndüm eve, galiba ondan diye düşündüm ve umursamadım. Gece tişörtle yatmayı sevdiğim ve hava da soğuk olduğu için tüm camları kapamıştım zaten güneş almayan ev iyice basık bir hal almıştı. Bundan normalde rahatsız olurdum ama bu sefer umursamadım. Buzdolabına ilerledim birkaç gündür dışarda yiyordum buzdolabı boştu, zaten dedim kendi kendime kahvaltı yapmayı sevmiyorsun önemli değil umursamadım. Çalışma masama ilerlediğimde çok dağınık olduğunu ve bir dolu kitap olduğunu -yeni aldıklarımda dahil- gördüm ve toplamam gerektiğini farkettim zaten çalışmıyorum dedim kalsınlar masada, umursamadım. Ama sonra istemsizce böyle değilim kitaplarım değerli diye düşündüm 15 yaşımdan kalma kitaplarım bile düzgün bir şekilde duruyor neden böyle oldu ki neyse bu histe geçer dedim, umursamadım. Dışarı çıkmaya karar verdim yürürsem açılırım dedim arkamda döndüğümde moralimi bozacak berbat, küçük ve dağınık evi bıraktım -hayır orası ne evim ne de yuvam sadece ev- ve çıktım. Siteden çıkarken -hayır durumum iyi değil ailemin durumu iyi sadece üniversiteyi kazandım diye alındı- güvenliğe selam verdim hemde gülümseyerek kendime şaşırdım ama umursamadım. Ev 2+1 di satıp başka bir yerde 1+1 ev alırsam elime biraz daha para geçer zaten sevmiyorum burayı diye düşündüm ama vazgeçtim annemler satıldığını görünce anlarlardı bir şeyler olduğunu nasılsa harçlık gönderiyorlardı ayrıca sahi ne zamandır aramamıştım onları hatırlamıyordum neyse biraz daha iyi hissedince ararım zaten kardeşlerim orada dedim umursamadım. Yolda yürürken insanları görünce kafamı eğerdim tanıdık olabilirler falan diye halbuki liseye başladığım ve ilk kez yürüyerek eve dönmeye başladığımda her gördüğüme selam
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Sen bensiz, bende sensiz yapamayız Feride. Ben sensizliği öğrenmek istemiyorum ki. Sen de bensizliği öğrenme...ne olur"
Seninle artık iki düşman bile değiliz; birbirini hiç ama...hiç... görmeyecek iki yabancıyız...