“Hayatımın nasıl bir mana almaya başladığını ve bunu kaybetmenin ne olduğunu fark ettim.Bir imkan,mevcudiyetine ihtimal vermeye bile cesaret edemediğim bir imkan,boş ve manasız akıp giden ömrümün yanına kadar sokulmuş ve sonra,birdenbire,geldiği kadar ani ve sebepsiz,çekilip gitmişti.
“Bu kadar zaman arkadaşlık ettik,bana kendinize dair hiçbir şey söylemediniz…Sizi merak etmemi tabii bulmuyor musunuz? Bana karşı da bu kadar saklanmaya muhakkak lüzum görüyor musunuz? Dünyada benim için en kıymetli insansınız…Buna rağmen sizin gözünüzde herkes gibi bir hiç olduğumu söyleyerek mi beni bırakıp gitmek istiyorsunuz?”