“Binlerce kez beter olsun gece,senin ışığın yoksa.
Öğrenciler nasıl ayrılırlarsa ders kitaplarından
Öyle koşar seven sevdiğine giderken;
Okula nasıl canı sıkkan giderse öğrenciler,
Öyle ayrılır seven sevdiğinden.”
“Her eylemin kendine ait bir yasası vardır.Bu ruhla ilgili,psikolojik bir meseledir.Dünyayı yeniden oluşturmak için insanlar psikolojik olarak başka bir yola dönmeleri gereklidir.Bunu sağlamadan hiç kimseyi kardeş yapamazsın,bunu sağlamadan kardeşlik olmaz.İnsanlar,hiçbir zaman hiçbir bilimi ve çıkarı kullanarak mallarını ve haklarını birbirini gücendirmeden paylaşamazlar.Her şeyden her bir insanın payına düşen az olacak ve herkes şikayet edecek,birbirini kıskanacak ve birbirini yiyecektir.Bunun ne zaman olacağını soruyorsunuz.Olacak,ama önce insanın YALNIZLIK DÖNEMİ sona ermelidir.Şu anda özellikle de yüzyılımızda her yerde hüküm sürmekte olan bir yalnızlık,ama henüz tamamen bitmedi ve henüz süresi dolmadı.Çünkü şimdi insanların her biri kendi suratını en ziyade ayırmaya heves ediyor,yaşamı en dolu şekliyle kendisi yaşamak istiyor.Bu arada da harcadığı bütün çabalardan dolu dolu yaşamak yerine tam anlamıyla bir intihar çıkıyor,çünkü insanlar kendi varlıklarını tam olarak belirlemek yerine tam anlamıyla yalnızlığa düşüyorlar.Çünkü çağımızda,bütün birimlerine ayrılmıştır,bunların her biri kendi deliğine çekilmiş,diğerlerinden uzaklaşıp saklanmakta ve sahip olduklarını gizlemektedir.Böylece mesele,kendisinin insanlardan uzaklaşmasıyla sonuçlanmaktadır.Tek başına bir servet yığıyor ve artık ne kadar güçlüyüm,her şeyim var diye düşünüyor,ama akılsız,ne kadar çok yığarsa kendinisini intihara dek sürükleyebilecek güçsüzlük batağına da o kadar batacağını bilmiyor.Çünkü yıllarca kendine güvenmeye alışmış ve bütünden bir birim olarak ayrılmış,insanların yapacağı yardıma,insanlara ve insanlığa inanmamayı ruhuna benimsetmiştir ve sadece parasını ve kazanmış olduğu hakları yitirmekten korkmaktadır.”