Gökhan Atış

Gökhan Atış
@strongwings
1979'da İstanbul'da doğdum. 32. yaşıma dek dünyayı gerçek bir yer sandım. 33. yaşımda algılarım değişti. Artık dünyanın bir rüya olduğunu bizzat görmüş biri olarak yaşıyorum. Bu sitede 2 romanım var.
Yazarlık, şifaya kolaylaştırıcılık, ruhsal rehberlik
Denizcilik Fakültesi Güverte Bölümü Mezunu
Goa - Hindistan
İstanbul, 24 Eylül 1979
57 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Guguk kuşu mu oldun Gökhan?
Bu olan neyin nesiydi? Sonunda başarmış mıydı saldırıp durduğu aklını kırmayı? İbrahim de mi öyle kırmıştı? “Hah... Şimdi gerçekten guguk kuşu oldun, Gökhan!”
Sayfa 265 - Sokak Kitaplrı Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Gaak ve Baap'ı takip edecek değildi ya...
Vardiya boyunca zihnini Gaak ve Baap’la doldurdu. Gökhan, Gaak’ın çıktığı yola benzer bir yol takip edebilirdi. Ama Gaak’a verilmiş işaretler vardı, İran ve Hindistan’a gitmesi için. Kendisineyse gelen bir işaret henüz yoktu. Aynı rotayı gidecek değildi ya...
Sayfa 264 - Sokak Kitapları Yaayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Şok
Olay defalarca kez gözlerinin önünden geçti ama içi boştu. Hiçbir şey hissedemiyordu. Bir bardak daha kafaya dikti. Günlerdir her şey için kendini suçlayan zihni susmuştu. Bu duygusal ve zihinsel sessizlik, hissedebilseydi ürkütücü gelirdi. Ürkmedi de. Öylece yattı; boş, ağır, sessiz
Sayfa 262 - Sokak Kitapları Yayınları·Kitabı okudu
Güm
Kalbi gümbür gümbür ağzında atıyordu. Gümbür gümbür... Son elli metre. On metre… Derin bir inleme sesi duyuldu. Bunu göğüs kafesinin ortasında bir titreşim olarak mı duyumsamıştı yoksa gerçekten ses olarak mı? Bilemedi. Asla bilemeyecekti. Süvari ya da gemideki başka kimse bu sesi ya da titreşimi duymamıştı. Son birkaç metre kalmıştı ve... Derinlerden, suyun altından fiziksel bir “GÜM!” sesi geldi.
Sayfa 261 - Sokak kitapları yayınları·Kitabı okudu
Konfor alanının vicdani rahatsızlığı
Sanki sisteme ve gemiye duyduğu nefret arttıkça, onun daha büyük ve daha kusursuz işleyen bir dişlisine dönüşü- yordu. Daha büyük gemileri yürüten daha usta bir üçüncü kaptan… Daha yüksek bir maaşla, daha rahat bir kamarayla ödüllendiriliyor; üstüne verilen büyük sorumluluklarla da kendisine önemli biri olduğu hissi veriliyordu. Ama diğer yandan, vicdanının sesi de gitgide daha güçlü ve daha rahatsız edici bir tonda konuşmaya başlıyordu.
Sayfa 252 - Sokak Kitpları yayınları·Kitabı okudu
Alıntı