Eserin ait olduğu alan: Kişisel Gelişim
Bu yüzden herhangi bir şekilde eser hakkında yazı yazmayacağım.
Önceki gönderilerimden birinde kişisel gelişim başlığındaki eserler hakkında ne düşündüğümü belirtmiş olsam da ufak bir hatırlatma yapmak istiyorum.
Kişisel gelişim başlığında gerçekten nicelik olarak fazla okuma yaptığımı söyleyebilirim.
Felsefe'ye yöneldiğim zaman ise kişisel gelişimin düşüncelerinin yavanlığından dolayı hep şikayetçi oldum kendimce.
Zaten ''kişisel gelişim'' başlığının kapsadığı konular çorba olmuş vaziyette.
İşini hakkıyla yerine getiren ve tekrara düşmeyen yazarlarımız da mevcut.
Bu notu da ekleyip eser hakkındaki düşüncelerime devam etmek istiyorum.
Eser, yazarın yaşantısından örnekler verip bu konu hakkındaki düşüncelerini
vermiş olduğu örneklerin üzerine eklemesiyle ilerliyor.
Yazarın anlatmaya çalıştığı durumları diğer kişisel gelişim kitaplarında da bulabileceğinize eminim.
Lakin
eserde son derece özgün ve anlam derecesi yüksek olan vurucu ifadeler var.
Zaten yazarlık becerisi de kesinlikle burada devreye giriyor: Neyi, nasıl anlatacağımızda.
Bu konuda oldukça iyi bir iş çıkarttığını düşünüyorum Harun Taşçı'nın.
Bazen daha önce aynı düşünceleri başka eserlerde okumuş olsak bile
kazanımlarınızı bilinç öncesinden - bilince taşımamız için bir fırsat olduğunu düşünüyorum bu tarz eserlerin.
Öğrenme de tam anlamıyla bu şekilde gerçekleşir zaten.
Eserde sözde motivasyon cümleleri ya da bireyin kendine dair inancını anlık olarak yükseltecek, diğer bir deyişle ''gaz veren'' ifadeler bulunmamaktadır.
Yazarın ilk eseri olduğunu da göz önünde bulundurarak iyiye yakın bir iş çıkardığını söyleyebilirim kendimce.
Yazarın ''çekim yasası''nı andıran düşünceleri dışındakilerinin tamamı mantık çerçevesinde olduğunu